1278 1279 1280 . ابن عبّاس گويذ : روز احد چون طايفهء از صحابه شهيد گشتند ، منافقان كى دران غزو از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - تخلّف نموذند ، گفتند : برادران ما كى بقتل آمذند ، اگر نزد ما بوذندى ، نمردندى و ايشانرا نكشتندى . خذاى - تعالى - آيت فرستاذ . « أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ » يعنى : در هر موضع كى باشيذ 1281 مرگ شما را دريابذ « وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ » اگر در حصنها و كوشكها باشيذ سخت گردانيذه ؛ و گفته‌اند : در خانهايى كى بر بالاء حصنها باشذ . سدّى و ربيع گويند 1282 : ( 175 ) اين بروج است كى در آسمانست و اصل آن از ظهورست ، من تبرّجت المراة إذا ظهرت ؛ و گفته‌اند : از عظمت است ، و اين اوليترست جهت اطّراد 1283 اصل را بر آن كيف ما دار . « مشيّدة » اى : رفيعة مطوّلة ، يقول : شاد البناء اى : رفعه ، و شدّه 1284 إذا بالغ في التّشيّد مزيّنة بالشّيد 1285 ، و هو الكلس و الجصّ . « وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ » و اگر بايشان رسذ خوش عيشى و فراخي نعمت « يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ » گويند : اين از نزد خذاست « وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ » و اگر بايشان رسذ قحط و درويشى « يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِكَ » گويند : از تو است - اى محمّد ! . حسن و ابن زيد گويند : مراد از « حسنه » ظفرست - چنانك روز بدر بوذ - و مراد از « سيّئة » هزيمتست - چنانك روز احد واقع شذ . « قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ » بگوى - اى محمّد ! - همه از حضرت خذاى - تعالى - است ؛ و اين معنى بطريق انكارست بر ايشان چنانك منافقان و يهود چون خيرى بايشان